De historische Brink in Werkhoven en de directe omgeving daarvan zijn in 1969 door het Rijk aangewezen als beschermd dorpsgezicht, vanwege de goed bewaarde structuur, de karakteristieke bebouwing en de aanwezige lindebomen. De bomen zijn, samen met de middel-eeuwse kerk, de muziektent en de dorpspomp, beeldbepalend.
Oorspronkelijk diende een dorpsbrink als gemeenschappelijke verzamel- of weideplaats voor vee. Het is niet bekend of de Werkhovense Brink ooit als weideplaats heeft gediend. Wel blijkt uit de bronnen dat er sprake was van een lucratieve handel in walnoten-bomen, en later iepen, die groeiden op de Brink en het naastgelegen kerkhof. De opbrengst kwam daarbij ten goede aan de kerk.
Na de bomenverkoop in 1818, wilde Burgemeester H. de Vriendt het plein gaan benutten voor andere activiteiten. Een geschil over de eigendomsrechten tussen gemeente en kerkvoogdij was hiervan het gevolg. Kerk en gemeente vonden elkaar in 1826. De Brink zou gebruikt gaan worden voor een paarden- en veemarkt en de opbrengst van de bomen zou in het vervolg worden gedeeld. De markt groeide uit tot één van de grootste in de omgeving.
