Fotograaf: Stella Dekker
In 1405 stichtten Berneer Solleder en zijn zoon Meester Albert een gasthuis om arme pelgrims te huisvesten voor twee of drie nachten. Het gasthuis lag vlak bij de stadsmuur en de Oosterpoort. De pelgrims kwamen vermoedelijk naar de reliek van Johannes de Doper in de Martinikerk. In de loop van de 15e eeuw nam het gasthuis Gertrudis van Nijvel als patrones aan. Naast pelgrims woonden er in het gasthuis armen en zieken en sinds het begin van de 16e eeuw ook proveniers. Toen de pelgrims na de Reductie definitief wegbleven, werd huisvesting van bejaarden de belangrijkste taak. Daartoe bouwde men tussen 1635 en 1640 kamers rond een tweede hofje. De bouw van de achterpoort was mogelijk toen de middeleeuwse stadsmuur haar verdedigingsfunctie verloren had. Een laatste uitbreiding was het 19e eeuwse woonblok aan de oostkant van de tweede hof. In 1989-1991 vond een grote restauratie plaats.
———————————
Geertruits- of Pepergasthuis in 1405 gesticht. Groot gasthuis gebouwd om twee hoven. Middenvleugel met verdieping waarin regentenkamer onder zadeldak tegen later gepleisterde topgevel aan de Peperstraat. Overige vleugels zonder verdieping onder zadeldaken. Kapel terzijde van de eerste binnenplaats.
Hierin een tweeklaviersorgel van P. van Oeckelen uit 1862.
Gesloten buitengevels aan de zijde van het Kattendiep met stenen kozijnen waarboven ontlastingsbogen met blokjes. Ingangspoortje aan de Peperstraat uit 1640 met gebeeldhouwde bekroning uit 1743.
Op het eerste hof een pomp uit 1829. Aan het slop “Achter de Muur” in de Poelestraat 17e eeuwse toegangspoort.
