De oude Sint Michaëlskerk, thans de Nederlands Hervormde kerk, is vermoedelijk rond het midden van de twaalfde eeuw gesticht. De kerk werd gebouwd op een bij de eerste ontginningsfase van het gebied voor dat doel gereserveerde kavel. Over het oudste stenen kerkgebouw is weinig bekend. De restanten doen vermoeden dat het een eenvoudig romaans zaalkerkje uit het begin van de dertiende eeuw moet zijn geweest. Van de westtoren zijn de twee onderste met tufsteen beklede geledingen bewaard gebleven. Aan het eind van de veertiende eeuw moet een begin zijn gemaakt met de vergroting en vernieuwing van het kerkgebouw die in de loop van de tijd steeds verder is gegaan. Restanten van de verschillende verbouwingen zijn nu nog te zien. Zo staat er een eikenhouten preekstoel op een hardstenen voet uit 1648 opgesteld en boven de preekstoel hangt een orgel uit 1881. Tot het kerkmeubilair behoren verder een eikenhouten doophek en twee rijen zitbanken uit de 17e eeuw. Langs de zijmuren staat een aantal herenbanken uit 1700 onder andere afkomstig van Vuylcop, Schalkwijk en Wickenburgh. Tegen de muur aan de kant van de toren, waar zich oorspronkelijk de hoofdingang van de kerk bevond, staat een uit 1754 daterende praalgraf van Balthasar de Leeuw, ambachtsheer van Schalkwijk van 1738 tot 1754. Eenmaal in de kerk proeft u als het ware de rijke geschiedenis van dit gebouw. Het is alleen al duurzaam te noemen, omdat het is gesticht bij de ontginning van Schalkwijk midden in de jaren 1100 en nu nog steeds in al zijn pracht en praal is te bewonderen.
