De Petruskerk in Spankeren heeft een lange en bewogen geschiedenis. Het tufstenen deel van de toren stamt uit de 11e eeuw en is de oudste toren van de zuidoostelijke Veluwezoom. In oorkonden wordt de kerk voor het eerst vermeld in de 14e eeuw.

In de loop der eeuwen is de kerk meermalen door oorlogsgeweld en brand verwoest. Tot driemaal toe trokken Spaanse troepen in de 17e eeuw plunderend door Spankeren. Na de laatste brand in 1804 is de kerk herbouwd. Daarna volgden nog diverse verbouwingen en aanpassingen. De huidige vorm van het zaalkerkje is vergelijkbaar met die van 1804.

De banken in de kerk stonden oorspronkelijk op een planken vloer direct op het zand. Waar geen banken stonden, lagen plavuizen. De grafkelder in de kerk is afgesloten door een grafsteen met de tekst “Ingang der grafkelder van den Geldersche Toren 1803”.
Verschillende elementen in het interieur verdienen aandacht, zoals het 100-jarige kerkorgel, het oude doopvont, het Christusschilderij van Jan Willem Pieneman en een historische ijzeren geldkist.

Het kerkhof rond de kerk is nog intact.

In 2016 is de Stichting Dorpskerk Spankeren opgericht met als doel de Petruskerk toegankelijker te maken voor dorpsgenoten en andere belangstellenden.