Op de voorzijde van dit fraaie monument prijkt een gevelsteen met de inscriptie: Stichting 17 november 1863. Dat prikkelt de fantasie. De geboorte van een gebouw? Uiteraard niet, het betreft een verwijzing naar vijftig jaar onafhankelijkheid van de Franse overheersing. Een heuglijk gebeuren dat niet geruisloos voorbij mag gaan volgens een clubje notabelen van de stad. Met vereende krachten weten ze middels deze stichting genoeg geld samen te brengen voor de bouw van het eerste ziekenhuis van de stad. De bevolking heeft volgens de stichting recht op goede gezondheidszorg. Dit betreft echter een bescheiden aanzet hiertoe, want in aanvang zijn er maar drie bedden beschikbaar. En ook de verpleging is nog wat provisorisch. Die geschiedt door een ziekenvader en -moeder die naast verzorger ook als kok, schoonmaker, tuinier en conciërge aan de slag moeten.
Wat opvalt aan het pand is de fraaie overdekte ingang met siermetselwerk in een vooruitspringend geveldeel, met een mooie term risaliet genoemd. Deze vooruitstekende entree met erboven een bouwdeel met ruim dak-overstek, bevindt zich oorspronkelijk in het midden van de voorgevel. Met de jaren heeft het gebouw aanpassingen ondergaan en is er onder meer aan de rechterflank een flink stuk aangebouwd. Het voormalige ziekenhuisje heeft verder hoge roedevensters, die bovenaan eindigen in een driehoek, met brede witgepleisterde omlijsting. Het zorgt voor een speels en frivool effect. Gemeentearchitect Adrianus van der Steur (1836-1899) is verantwoordelijk voor dit ontwerp. Een ander sprekend voorbeeld van zijn hand in Wageningen is het Dijkstoelhuis aan de Grebbedijk.
