Robert Jan Simons (schrijver van beroep) is bewoner van het Blaauwe Hof aan het Hennepad in Wormerveer. Dit is het enige bewaard gebleven houten hofje in Nederland, uit 1766. Het bestaat uit een rijtje van 10 woningen met elk een originele Zaanse smuiger (schouw met bijbelse afbeeldingen), verscholen achter een plantsoen. Zijn woning, nr 22, is het meest in oorspronkelijke staat terug gebracht, te zien aan de bedstedes en de balken, houten plafonds en wanden.
Het is een uniek monument, gelegen aan het eveneens monumentale Wilhelminapark uit 1898. Ook dit jaar ziet Robert uit naar Open Monumentendag. Op zaterdag 9 september vertelt hij graag over de geschiedenis en anekdotes, laat foto’s uit het verleden zien en hij speelt voor zijn gasten muziek!
Meer informatie over het Blaauwe Hof
Aan het Hennepad in Wormerveer ligt het Blaauwe Hof. Verscholen tussen het Wilhelminapark en de Wilhelminaparkflat. In 1766 liet Dirck Blaauw dit hofje van twintig houten huisjes bouwen. Ze waren bestemd voor het personeel van zijn papiermolens. Een vroege vorm van sociale woningbouw. Het Blaauwe Hof is het laatst bewaard gebleven hofje met houten huisjes van Nederland.In iedere woonkamer staat een authentieke Zaanse smuiger (schouw) met blauw/witte tegeltjes. Hierop staan Bijbelse afbeeldingen. De woningen zijn fantastisch om in te wonen: de geur van hout, de rust en het contact met de buren. Maar… verwacht geen ruimte, luxe en privacy! In de tuintjes geen hoge schuttingen. Op het Hennepad vind je nog lage wit-groene hekjes.‘Gnap en ordentelijk’ van gedrag. En op zondag naar de kerk! Als bewoner van het hofje moest je vroeger de etiquette volgen. De huisjes stonden in twee rijen tegenover elkaar, gescheiden door een bleekveld. Begin jaren zeventig is het hofje gerestaureerd. Tien huisjes werden gesloopt. Met dit materiaal werden de andere tien huisjes opgeknapt.Het bleekveld is tegenwoordig een plantsoen met een grasveld, een rozenperk en een pleintje. Op dit pleintje staat een zonnewijzer met de teksten ‘Geen schaduw zonder zon’ en ‘Ik tel alleen de heldere uren’. Aan de achterkant van de huisjes ligt het Wilhelminapark. Het heeft zijn naam te danken aan koningin Wilhelmina. Zij opende het park in 1899.Het Blaauwe Hof blijft een bijzondere plek. Ontdek het zelf!
Het Blaauwe Hof (gesticht in 1766), het enige houten hofje van Nederland, gezien in noordelijke richting. Bij de opening van het testament van Dirck Blaauw, bleek dat Dirck Blaauw “een huys met twintig wooningen, genaamt het Blaauwe Hof” aan de Friesche Doopsgezinde Gemeente legateerde. Dirck Blaauw werd in 1701 geboren als zoon van Jan Allertsz. Dral en Neeltje Dirks Blaauw. Hij werd genoemd naar zijn grootvader van moeders zijde, Dirk Cornelisz. Blaauw, die de eigenaar was van papiermolen de Oude Blaauw. Dirck trouwde in 1724 met Aaltje Boomkamp, zij kregen samen zes kinderen, hij trouwde enkele jaren na Aaltjes dood met Geertje Wittes, haar zoon, Pieter Briel, zou later met een dochter van Dirck trouwen. In 1764 trouwde Dirck voor de derde keer, nu met Aagje Wennis. Aan de Zaanweg, waar nu de doorgang naar het Wilhelminapark is, liet hij een papierpakhuis bouwen: de Drie Papierbalen en voor zichzelf een huis nr. 5 naast het pakhuis, dat er nu nog staat. Dirck zette, in latere jaren, zijn bedrijf voort onder de naam “Erven D. Blaauw”. Hij was ook vele jaren diaken bij de Friesche Doopsgezinde Gemeente. In 1766 kocht Dirck van zijn eigen firma een stuk grond aan het Hennepad om er twintig houten woningen neer te laten zetten, in twee rijen van tien met een bleekveld in het midden. De huisjes werden solide gebouwd, ruim van opzet en voorzien van een fraaie smuiger. Deze woningen waren bestemd voor de arbeiders van zijn papiermolens. Om er te mogen wonen, moest men wel aan enkele voorwaarden voldoen. Het reglement bepaalde onder meer dat de bewoners “gnap”en ordentelijk” van gedrag moesten zijn en bovendien iedere zondag naar de kerk moesten gaan, ongeacht welk geloofsgenootschap. De huurprijs mocht niet meer bedragen dan f 26,00 per jaar en het hofje mocht nooit anders genaamd worden dan “het Blaauwe Hofje”. Na de dood van Dirck Blaauw kreeg de Friesche Doopsgezinde Gemeente het Blaauwe Hof in eigendom. Door de hoge exploitatiekosten zag de Friesche Gemeente zich vooral in de 19e eeuw, genoodzaakt de huurprijs van de huisjes regelmatig te verhogen. Toen het woning aanbod in 1901 aanzienlijk verbeterde,
raakte het Blaauwe Hofje uit de gratie. Tijdens de Eerste Wereldoorlog besloot de kerkenraad de woningen te verkopen aan de N.V. Begrafenisvereeniging. Deze ging in 1947 failliet. De huisjes waren al behoorlijk in verval geraakt. In 1950 heeft een nazaat van Dirck Blaauw, de Wormerveerse-historicus Jan Aten, de huisjes in een stichting laten onderbrengen, en in ca. 1970 is in overleg met Monumentenzorg besloten een rij huisjes te laten restaureren en de voorste rij in zijn geheel te slopen. De huizen werden ook inwendig gemoderniseerd, terwijl één woning (het huis het dichtst bij de Zaan) naar de oorspronkelijke staat is teruggebracht.
Meer informatie
Zie voor meer informatie deze pagina, met foto’s en filmpjes. Een aanrader.
En verder kun je hier nog video’s bekijken:
Monumentaal Blaauwe Hof en Wilhelminapark Wormerveer
https://youtu.be/uruLZHqWbvI en
Monumentaal Blaauwe Hof, Hennepad, Wormerveer
https://youtu.be/p3XTIo4Fo7o
