Rond 1892 woonden in de Weesinrichting Neerbosch bijna 1000 kinderen. Aanvankelijk maakte men voor het begraven van de wezen gebruik van het kerkhof bij de dorpskerk van het dorpje Neerbosch (Dorpsstraat 112, Neerbosch / Nijmegen). Geleidelijk ontstond de behoefte overleden kinderen en hun begeleiders dichter bij de weeshuizen op het eigen terrein te begraven. In 1877 werd daarom een stukje grond gekocht voor de aanleg van een ‘eigen’ kerkhof. Wezen, medewerkers en bestuursleden vonden op dit kerkhof hun laatste rustplaats, overschaduwd door een oude treurbeuk. Momenteel zijn van de 526 begravingen nog 41 graven zichtbaar, waaronder die van de stichter Johannes van ’t Lindenhout en zijn vrouw Hendrina Sipman (gestorven in resp. 1918 en 1900). De begraafplaats is uniek, vanwege het grote aantal begraven kinderen.