De Universiteitsbibliotheek is dé schatkamer op de campus. In de kluis en in bijzondere depots is bijna vijf kilometer aan bijzonder boekenbezit te vinden. Het oudste erfgoed, zeven papyrusfragmenten, is zo’n tweeduizend jaar geleden tot stand gebracht. In de bijna honderd jaar sinds de oprichting van de universiteit zijn boeken, maar soms ook complete bibliotheken verworven, bijvoorbeeld van kloosters en scholen. De collecties worden toegankelijk gemaakt voor studenten, onderzoekers en een breder publiek. Steeds vaker gebeurt dat digitaal. Heel lang zat de Universiteitsbibliotheek in de binnenstad, voor de oorlog in een bankgebouw, daarna in villa Stella Maris. In 1968 verhuisde zij naar een nieuw gebouw op de campus. Als je daar binnenkomt, zie je gelijk waar het om draait: boeken en het geschreven woord. De leeszalen zijn groot en licht, en overal zie je boeken om je heen. De grote leeszaal is een oase van rust en licht. Literair criticus Kees Fens, hoogleraar in Nijmegen, omschreef die zaal als een van de mooiste die hij kende.
