Het dorp Limmen wordt als Limbon al genoemd in het begin van de 10de eeuw. Het was eigendom van het bisdom Utrecht, wat ook de hoge leeftijd van de kerk verklaart. De oudste delen, opgetrokken uit tufsteen, stammen uit ca 1100. De toren is laat-romaans (ca 1200), schip en (nu verdwenen) koor zijn rond 1300 gebouwd. Als zovele kerken werd ook dit aan Sint Maarten gewijde godshuis in 1573 verwoest. De nieuwe, hervormde gemeente heeft de ruïnes maar gedeeltelijk herbouwd en zo kreeg het kerkje zijn huidige, eenbeukige vorm met ingebouwde toren. Het is gedekt met een houten tongewelf. Het interieur telt een preekstoel met doophek en doopboog (17de en 18de eeuw), overhuifde herenbanken (18de eeuw) en een orgel gebouwd door P. Flaes (1877). Bijzonder zijn de grafkelder, twee rouwborden en een houten gemarmerd grafmonument van de familie Du Peyrou. Deze familie was in de 18de eeuw eigenaar van de Ambachtsheerlijkheid Limmen
