Op de huidige locatie van de Andrieskerk stond in de 14de-eeuw een tufstenen romaans kerkje gewijd aan het ‘Heylig Cruys en Sint Andreas’. Deze naam verwijst vermoedelijk naar het gegeven dat de kerk op de route lag van de pelgrims richting het graf van de heilige Cunera in Rhenen. In de tweede helft van de 15de-eeuw werd de kerk uitgebouwd tot de huidige gotische pseudo-basiliek. De resten van het romaanse kerkje zijn nog altijd zichtbaar in de noordzijde van de huidige kerk. Binnen zijn nog steeds restanten van muurschilderingen uit die periode zichtbaar.
De vijfenvijftig meter hoge toren is van heinde en verre zichtbaar en is een kopie van de Domtoren in Utrecht. De Andrieskerk heeft in de loop der eeuwen vele ‘stormen’ doorstaan. Zo veranderde de functie van de kerk na de Reformatie in 1581 in een protestantse eredienst. En in 1672 werd naast Kasteel Amerongen ook de Andrieskerk dankzij de Franse troepen door brand verwoest. Dankzij de kasteelheer – Godard van Reede – kon de kerk alweer in 1674 in gebruik worden genomen. Een aantal ingrijpende verbouwingen in de twintigste eeuw hebben deze kerk nu een multifunctionele functie gegeven: geloofsple k en cultuurhuis.
In de kerk zijn prachtige rouwborden te zien. Deze tonen o.a. de verbondenheid met de familie van Reede-Ginckel. Het fameuze authentieke Batz-Witte orgel onderscheidt zich door hoge kwaliteit. Een soortgelijk orgel bevindt zich o.a. in de kerk van Naarden.
