a de vestiging van de Hernhutters in Zeist sterft in 1747 het eerste lid: Anna Hasselman, een vierjarig meisje. Slotheer Cornelis Schellinger geeft toestemming om haar te begraven aan de rand van een vijver in zijn ‘voortuin’. Dit wordt het begin van de huidige Godsakker, de oudste buitenbegraafplaats van Nederland. Aan de ene zijde van het middenpad liggen aanvankelijk de mannen (broeders) en aan de andere kant de vrouwen (zusters). Volgens de Broedergemeente is iedereen gelijk. Daarom zijn de grafstenen vrijwel identiek. Bovendien liggen alle stenen plat in het gras. Dit sluit aan bij het Hernhutterbeeld van de hemel als groen paradijs.
In de eerste jaren is er nog geen officiële toestemming voor het begraven. De kerkgemeenschap gaat in die jaren dan ook voorzichtig te werk om geen opschudding te veroorzaken. De kist wordt in kleine kring begraven, terwijl de gemeenteleden achterblijven in de kerk en het zingen voortzetten. Helaas geeft dit ‘stille begraven’ tegenstanders van de toestemming juist een extra aanleiding om te protesteren. De Broedergemeente zou haar doden in het geheim begraven en daarbij geen vreemdelingen toelaten…
De graven op de Godsakker zijn eeuwig. Ze spelen jaarlijks een rol tijdens de Paasprocessie, een belangrijke traditie die sinds 1756 gelovigen verbindt. Je wordt van harte uitgenodigd om eens te komen kijken op deze plek die historie ademt. Heb je vragen? Dan kun je deze stellen aan de gidsen in de Grote Kerkzaal, iets verderop.
