Op de hucht in de kom van Puiflijk staat de romaanse tufstenen toren van een afgebroken middeleeuwse kerk. De toren, gebouwd in de 12e eeuw, was onderdeel van een kerk die was toegewijd aan de H. Johannes de Doper. De toren kent drie geledingen die aan het geheel een levendig cachet verlenen. In alle gevels van de toren bevinden zich flauw-spitsbogige spaarvelden die duiden op een bouwperiode uit het einde van de twaalfde eeuw; de overgang naar de gotische periode waarin de spitsboog domineerde. Aan de noordzijde kent de toren op de drie geledingen twee romaanse spaarvelden. Op de tweede verdieping is in het spaarveld een dubbelbogige opening aangebracht als galmgat. Aan de oostzijde is in baksteen de vorm van het kerkschip zichtbaar. De westzijde toont een tufstenen traptoren. Op de begane grond is te zien dat er een (vermoedelijk) tekststeentje is weggehaald. De kerk en toren behoorden tot de oudste kerken van Maas en Waal, hetgeen door bodemonderzoek is bevestigd. De oudste schriftelijke vermelding van het kerkgebouw gaat terug tot 1176.

In 1609 ging de kerk over in handen van de hervormden van waaruit ook Leeuwen en een tijdlang Druten bediend werden. In 1706 telde Puiflijk slechts twintig hervormden, die zich in dat jaar terugtrokken in het gotische koor van de kerk, dat door middel van een muur ter plaatse van de triomfboog van het in verval geraakte schip werd afgescheiden. Wanneer het schip werd gesloopt is niet bekend; het koor zou in 1855 zijn afgebroken. Het sloopmateriaal werd gebruikt voor de bouw van de predikantswoning aan de Dijk te Boven-Leeuwen.

De toren, eigendom van de burgerlijke gemeente Druten, leed zwaar onder decennia durende verwaarlozing. In 1954 is er een noodkap aangebracht. In 1980 kreeg de toren bij een ingrijpende restauratiebeurt een flauw ingesnoerde lage spits als kapdekking en werd het metselwerk in- en uitwendig gerestaureerd.

De toren is aan de binnenkant op de begane vloer voorzien van spitsbogige spaarvelden. Oorspronkelijk bezat het portaal een kruisribgewelf waarvan nog restanten over zijn in de vier hoeken. Daarboven lagen drie houten vloeren, waarvan bij de restauratie in 1980 alleen de klokkenzoldering provisorisch is teruggebracht. In de zuidmuur zit de toegang tot de traptoren.

Inmiddels is de toren hard toe aan een ingrijpende restauratie. Op initiatief van de Stichting Oude Toren Puiflijk is in nauwe samenwerking met de gemeente Druten, een plan voor restauratie en verbetering opgesteld. Het doel daarvan is om de toren samen met haar terp (‘hucht’) voor de huidige en toekomstige generaties beschikbaar te maken en te behouden door het stimuleren van een actief gebruik op een wijze, die passend is bij het karakter van toren en terp. De verwachting is dat nog dit jaar met de uitvoering kan worden begonnen.

Extra
Praat mee over “Hoe wordt de gerestaureerde toren straks samen met de terp een levend monument?”
Meer informatie: www.oudetorenpuiflijk.nl