Fotograaf: Sjoerd de Jong
De Hartebrugkerk, officieel ‘Onze Lieve Vrouwe Onbevlekt Ontvangen’, is het eerste rooms-katholieke kerkgebouw in Leiden dat aan de openbare weg werd gebouwd, nadat in 1798 alle godsdiensten voor de wet gelijk waren gesteld. De bouw sloot een periode van schuilkerken af, toen katholieken hun geloof alleen in de privésfeer mochten praktiseren. Het monument is gebouwd in 1836 in neoclassicistische stijl naar ontwerp van Theo Molkenboer. De rooms-katholieke gemeenschap heeft de Hartebrugkerk sindsdien onafgebroken in gebruik. De kerk kent een lange Franciscaanse traditie (dicht bij de mensen) en is een oase van rust in de drukte van de Leidse binnenstad. De inrichting van het gebouw vormt een eenheid met de architectuur en staat ten dienste van de geloofsgemeenschap. In het interieur heeft alles een betekenis, zoals de altaren, de heiligen op de glas-in-lood ramen, de beeldengalerij, het orgel, de preekstoel, de kruisweg en de doopvont. Behalve een plek voor stilte en gebed is de kerk natuurlijk ook een plaats van samenkomst, waar de gelovigen tijdens de Heilige Mis worden bevestigd in hun verbondenheid met God (eucharistie). Maar waar ook wordt getreurd om de dood (uitvaart); nagedacht wordt over zonden (biecht); waar de opname van nieuw leven in de gemeenschap wordt gevierd (doop). En niet in de minste plaats: waar twee mensen zich aan elkaar verbinden (huwelijk). Tijdens de Open Monumentendagen worden ook deze aspecten belicht. / HM
