Het bouwjaar van de Wijhese Molen is 1703. Hiermee is de molen de oudste achtkante molen van de provincie Overijssel. In diverse balken in de molen staan verscheidene inscripties: de oudste die is gevonden luidt: “GVB 1705”.
Opvallend is het gepotdekselde houten achtkant. Dit achtkant was in 1703 wellicht niet nieuw maar afkomstig van een in die dagen afgebroken Noord-Hollandse poldermolen (binnenkruier). De constructie (met “blokkelen” en “dubbele veldkruisen”) alsmede de grote diameter van de kruivloer doen dit vermoeden.
In de loop der eeuwen heeft de molen verschillende eigenaars gehad: als eerste Coenraad baron Van Dedem (hij was ook eigenaar van de voorganger van de huidige molen, waarschijnlijk een standerdmolen).
In 1847 is de molen verkocht aan de familie Strunk, die de molen in 1916 weer verkocht aan H. Schurink. Deze verkocht de molen op zijn beurt in 1939 aan G.J. Mensink, die eigenaar bleef tot 1977 toen de molen in handen van de Stichting overging. De geheel gerestaureerde molen werd officieel in werking gesteld op 6 oktober 1979.
De molen heeft altijd de functie gehad van korenmolen: het malen van graan voor boeren en bakkers. Ook nu is de molen ingericht voor dit doel: er is één koppel maalstenen aanwezig (vroeger waren dit er overigens twee).
Het molentype is: achtkante stellingkorenmolen. Dit betekent dat de romp van de molen een achtkantige vorm heeft, dat de molen voorzien is van een stelling (omloop) voor het bedienen van de molen, en dat de molen gebruikt wordt voor het malen van graan.
De vlucht van de molen (= de diameter van het wiekenkruis) bedraagt 24,30 meter. De stelling bevindt zich 6 meter boven het maaiveld.
(info St. Wijhese Molen)
