In de achtste eeuw na Christus stichtten drie Angelsaksische missionarissen (Wiro, Plechelmus en Otger) een kloostertje op de Sint-Petrusberg, een Limburgse heuvel die op het eerste gezicht weinig betekenisvol is. Later ontstond aan de voet van deze heuvel Sint Odiliënberg, een idyllisch dorp aan de meanderende Roer. Volgens de overlevering liet bisschop Balderik in de tiende eeuw de relieken van Wiro, Plechelmus en Otger verheffen, oftewel heilig verklaren.

De Romaanse Basiliek van Sint Odiliënberg

Bij opgravingen in de kerk van Sint Odiliënberg is, niet geheel toevallig, een tiende-eeuws reliekengraf gevonden. Van de oorspronkelijke kerk zijn bovengronds geen resten bewaard gebleven. De huidige kerk is slechts gedeeltelijk nog intact volgens het originele ontwerp. Ondanks alle pracht en praal van deze Romaanse basiliek werd deze lange tijd verwaarloosd. Eind negentiende eeuw werd de kerk geherwaardeerd, waarbij architect Johan Kayser verantwoordelijk was voor de restauratie. Mede op basis van nog aanwezige delen werden ontbrekende delen gereconstrueerd, tot de kerk zoals die nu nog staat.