In de 12e eeuw stond hier een vermoedelijk houten of tufstenen kerkje op een terp. De Mariakerk werd later vergroot en opgetrokken uit zogenaamde kloostermoppen. Uit opgravingen is gebleken dat de thans nog zichtbare bakstenen funderingsmuren van de toren, het schip en het koor dateren uit de 14e eeuw. Na de afbraak van de kerk in 1807 werd het schip ingericht als begraafplaats. Het baarhuisje (lijkenhuisje) rust gedeeltelijk op deze muur. De grafzerken dateren voornamelijk uit de 19e en 20ste eeuw. De begraafplaats is in 2015 benoemd tot gemeentelijk monument.
