De bouw van de voormalige kerk van het Karmelieten- en later Catharijneklooster was rond 1550 voltooid. Na de Reformatie stond de kerk lang leeg, totdat de Catharinakerk na 1853 werd verheven tot kathedraal van het aartsbisdom Utrecht na het herstel van de bisschoppelijke hiërarchie. In de tweede helft van de 19e eeuw is de kathedraal in neogotische stijl gerestaureerd, o.a. door architect Alfred Tepe. De meest in het oog springende verbeeldingen van leven zijn te zien in het koor, de kruiswegstaties, en de voorstellingen in de vensters. Maar wie goed zoekt, ontdekt meer. Zo zijn op het gewelf van de apsis twee narren te zien; de ene drinkt, de andere bespeelt een lier.