Het leven van Charles Beltjens was getekend door een tragische liefdesgeschiedenis in het midden van de 19e eeuw. Hij kon zijn Isabelle de Borman, de dochter van een welgestelde arts en wethouder van Sittard, niet krijgen omdat hij maar een dichter was. Gefrustreerd ging hij naar Parijs, waar hij enige bekendheid kreeg en waar hij bevriend raakte met niemand anders dan Victor Hugo. Weer terug in Sittard werd hij met zijn zwierige Parijse ‘flambard’ op het hoofd door kinderen Rinaldo Rinaldini genoemd en werd hij ook door anderen niet al te serieus genomen. Tot hij stierf, waarna men voor hem een standbeeld probeerde op te richten. Dat kwam er pas na zo’n 100 jaar! In de Jardin d’Isabelle, een van Sittards Geheime Tuinen, zien we ook het labyrint als teken van hun (en ieders) levensweg.
