Gemaal de Lynden is een bijzonder Rijksmonument uit 1847 onder de rook van Amsterdam en sinds 2012 eigendom van BOEi. Ooit zag het gemaal de Lynden er net zo uit als het gemaal Cruquiusgemaal, maar toen de stoommachine vervangen werd door elektrisch- en dieselmotor aangedreven pompen, werden de zijvleugels(in stijl) bijgebouwd.
Nu is naast De Lijnden is een nieuw elektrisch gemaal gebouwd dat De Lijnden qua capaciteit ruimschoots kan vervangen, waardoor het oorspronkelijke gemaal overbodig werd.

Gemaal Lynden is één van de drie stoomgemalen die tussen 1849 en 1852 het Haarlemmermeer hebben droog gepompt. De gemalen bleven daarna in gebruik om het land droog te houden. De zijvleugels dateren van 1893. Sinds 2005 heeft een nieuw gemaal het bemalen van de polder overgenomen. Gemaal (De) Lynden en het dorp Lijnden zijn vernoemd naar de bedenker van het droogmakingsplan Frans Godard Baron van Lynden van Hemmen. In 1821 publiceerde Van Lynden Verhandeling over de Droogmaking der Haarlemmer-Meer. Ingenieur Jan Anne Beijerinck (1800 – 1874) was vanaf 1837 zowel leidinggevende van de droogmaking als ontwerper van de 3 stoomgemalen. Het gemaal heeft veel neogotische elementen zoals kantelen, steunberen en spitsbogen met geornamenteerd maaswerk (buiten) en versierde gietijzeren trappen en pilaren (binnen). Ontwerp en onderdelen van de stoommachine kwamen uit Engeland.