In 1912 kwam in het Leesmuseum een aantal mensen bijeen ‘ten einde de vraag te overwegen of pogingen tot het verwerven voor Apeldoorn van een Gymnasium wenschelijk en met kans op slagen uitvoerbaar zouden zijn’. Volgens de wet had een plaats met 38.000 inwoners allang zo’n school moeten hebben, maar de regering had Apeldoorn ontheffing verleend ‘tengevolge harer eenigszins landelijke bevolking’. In maart van dat jaar werd een brief aan de gemeenteraad opgesteld met het verzoek tot oprichting van een gymnasium. In de raadsvergadering van 17 mei werd dit verzoek aangenomen en in augustus wordt hiervoor grond aan de Kastanjelaan gekocht. De opening van het Gymnasium, een ontwerp van gemeentearchitect Gerrit de Zeeuw, had op 3 september 1913 plaats.
Er werd gestart met 19 leerlingen en 9 docenten: twee docenten voor de klassieke talen en één docent voor elk van de vakken Nederlands, Frans, geschiedenis, aardrijkskunde, wiskunde, natuurlijke historie en lichamelijke opvoeding. In 1922 kreeg de school een gymzaal, eveneens ontworpen door De Zeeuw. In de Tweede Wereldoorlog werd het Gymnasium door de Duitsers aangewezen als opvang voor evacuees uit Arnhem en ook daarna was het gebouw nog in gebruik genomen door de Duitse Wehrmacht. Na de oorlog werd het weer een gymnasium.
Sinds de opening is het aantal leerlingen gestaag gegroeid waardoor in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw uitbreiding nodig was. Telde de school in 1925 circa 70 leerlingen, nu zijn dat er ongeveer 680 en dit aantal groeit nog steeds.
