Verscholen in de bossen rond Apeldoorn ligt een kleine nederzetting uit de ijzertijd, het Hapsdorp. Op een plateau in het Haasbergerravijn, een smeltwaterdal uit de voorlaatste ijstijd, liggen rond een dorpsplein twee woonboerderijen, een open kapschuur, enkele dierenverblijven, kookhutten, een kleine smidse en diverse overkappingen en opslagplaatsen voor brandhout. De boerderijen zijn reconstructies van de ijzertijdboerderijen die zijn opgegraven bij het dorp Haps in Noord-Brabant. De specifieke bouwwijze van deze boerderijen heeft de term ‘Hapsboerderij’ in het leven geroepen, die nu voor alle boerderijen van dit type wordt gebruikt.
Deze verborgen parel is bij veel Apeldoorners onbekend, maar niet voor de Hapsburgers. Dat zijn de duizenden schoolkinderen die sinds de jaren ’70 van de vorige eeuw enkele dagen in het Hapsdorp hebben gewoond. De kinderen ervaren drie dagen lang hoe het leven was rond 500 v.Chr. Ze malen graan, bakken brood, hoeden de schapen, en slapen op koeienhuiden en stro. Het ‘overleven’ dichtbij de natuur, de zorg voor het dorp, de dieren en elkaar is voor de kinderen een onvergetelijke ervaring.
Het Hapsdorp is een educatief project dat in de jaren ’70 is gestart op initiatief van het Centrum voor Biologieonderwijs van de gemeente Apeldoorn. Tegenwoordig is de exploitatie in handen van Stichting Prehistorisch Kamp Apeldoorn. Het is een unieke plek waar kinderen al bijna 50 jaar een prachtig educatief avontuur beleven.
