Laat-gotische dorpskerk met driebeukig, pseudo-basilicaal schip en dwarspand, gedateerd 1524.
Eenbeukig 15e eeuws koor. Sacristie in de hoek tussen koor en zuiderdwarsarm.
Na de oorlogsverwoesting in 1940, waarbij de toren en het westelijk deel van het schip verloren gingen, is bij de restauratie (1949-1950) het schip naar het westen verlengd.
De kerk bezit vier zerken uit de 17e en 18e eeuw. In de toren een luidklok van Hans Falck van Nuerenberg uit 1609.

Al rond 1100 heeft er een Romaanse Capel op de plek van de kerk gestaan. Nadat deze bij een strijd in 1500 is verwoest, is de huidige kerk gebouwd. De Opheusdense kerk dateert dan ook van begin 16e eeuw.
In 1524 vond de eerstesteenlegging plaats door Jan en Joachim van Heumen. Deze steen kunt u nog terugzien bij de ingang van de kerk.

In de kerk kunt u grafstenen terugvinden. De oudste grafsteen vindt u bij de ingang. Hier liggen Van Heumen en Freys van Dolre begraven. De een afkomstig uit Heumen en de buurschap Dolre, daar is waarschijnlijk de naam Dalwagen van afgeleid.

De kerk heeft een Rooms-Katholieke indeling: koor/schip en toren en een noord en zuid toegang. Aan de buitenkant is te zien dat er verschillende steensoorten zijn gebruikt bij de bouw. Opmerkelijk zijn de brede (originele) en smalle vensters.

Bezienswaardig zijn ook de gewelven met de gezichtjes die de apostelen moeten voorstellen, de gedenksteen van ds. Van Herwaarden, het predikantenbord en de Bijbel die in 1944 onder het puin vandaan is gehaald.