De romangotische kerk uit de 13e eeuw is een eenbeukige kerk met ronde koorsluiting. Bij de bouw van deze kerk is de vlak opgaande zadeldaktoren uit 12e eeuw verhoogd.

In de toren hangt een klok uit 1603 van klokkengieter Willem Wegewaert. Op de oostkant van de toren zit een wijzerplaat met het jaartal 1678, in dat jaar is het torenuurwerk wellicht aangeschaft. Dit oude uurwerk is in 2013 herontdekt door de Stichting tot Behoud van het Torenuurwerk (SBT). In de vorige eeuw werd namelijk het smeedijzeren exemplaar afgedankt en een elektrisch uurwerk geplaatst.

In 1954-1955 is het kerkinterieur door de architect Andries Baart sr. gerestaureerd. Bij de restauratie is de overkapping van de  Van de Aylva herenbank weggehaald, waardoor alleen nog de bank overbleef. De kerk bezit een tiental unieke voor-reformatorische bankwangen met opvallende afbeeldingen. In 1955 verdwenen vier van deze middeleeuwse bankwangen uit de kerk richting de kunstwereld. In 2021 is een van de verdwenen exemplaren  teruggekocht door het kerkbestuur. Uit een dendrochronologisch onderzoek bleek dat het gebruikte hout van na 1567 dateerde. De bankwang is samen met een wapenbord uit 1625 teruggeplaatst in de kerk.