“Den Esch”. Voornaam landhuis met verdieping en omlopend schilddak, daterend uit het midden van de 19e eeuw (bouwperiode omstreeks 1840) .
De zuidgevel is voorzien van een verhoogd middenrisaliet met fronton. Deze gevel is vormgegeven als pronkgevel en vormt in feite de voorgevel van het huis.
De vensters bevatten nog ramen, daterend uit de bouwtijd. In de westelijke, tamelijk sobere zijgevel is de ‘voordeur’ opgenomen; een monumentale deur met ovale panelen en knop.
De historie van de huidige woning reikt veel verder dan het bouwjaar 1840 doet vermoeden.
Het oorspronkelijke gebouw was een kasteeltje of versterkt huis en stond op dezelfde plek als het huidige gebouw.
Dit kasteeltje is al in de zestiende eeuw gesticht door telgen van het adellijk geslacht Van Haeften uit Tuil.
Nadat in 1817 de laatste adellijke eigenaresse overleed, belandde Den Esch in 1817 in de openbare verkoop.
De in Rhenen geboren schoolmeester Gerrit Jacob Taats werd de nieuwe eigenaar, waarmee de status ‘adellijk goed’ van de baan was.
Vervolgens vererven het huis en de bijbehorende percelen op diens zoon, burgemeester Cornelis Taats. Die heeft het oorspronkelijke pand kort voor 1840 laten slopen, waarna het in een nieuwe gedaante is herbouwd.
Na een periode van verval in met name de 20e eeuw heeft de huidige eigenaar het vanaf 1973 weer in oude glorie hersteld en aangepast ten behoeve van hedendaags wooncomfort.
Helaas heeft de uitgroei tot volwassen boomscherm op de zuidelijke perceelsgrens en de stedenbouwkundig ongelukkige bouw van een naburige bungalow de formele oriëntatie van het huis inmiddels volledig teniet gedaan.
