Ter Wadding is het meest noordelijke buiten van de landgoederenzone langs de Oude Rijn. Het kent een rijke geschiedenis, die begon in de 17-e eeuw met een tuin om ’s zomers te verblijven. Ter Wadding werd een echte buitenplaats met een aantrekkelijk park en fraaie gebouwen. Het prachtige landshuis in Lodewijk XV-stijl stamt uit 1770. Het landschapspark kwam vanaf 1790 tot stand. Drie generaties Van Noort leverden hieraan een belangrijke bijdrage.
De eerste informatie omtrent Ter Wadding stammen uit begin 1600 toen een ‘speelhof met weiland’ werd verkocht. Na verloop van enige jaren kwam het buiten in handen van lakenfabrikant van Santen uit Leiden, die er in stappen een buitenverblijf liet bouwen. In de 18e eeuw werd het park verder verfraaid. In 1768 werd de buitenplaats van de familie van Noort verkocht, die het object 76 jaar in familiebezit hadden en veel bijdroegen aan de huidige opzet van het park en het huis.
De huidige toegangsbrug uit circa 1845 is gebouwd in opdracht van Guillame van Outeren. De draaihekken met de spitsbogen zijn in de Willem II – gotiek vormgegeven. De hekpijlers en de lantaarns zijn meer gebaseerd op de klassiekere bouwstijl van rond 1800.
In 1871 kocht Louis van Kempen Ter Wadding. Zijn vader was directeur van de Zilverfabriek en woonde op Berbice. Zijn broer woonde op Beresteijn. Ter Wadding sloot daarmee de rij van drie Voorschotense buitenplaatsen, die door de familie van Kempen werden bewoond.
In 1970 kocht de provincie Zuid-Holland Ter Wadding, dat onder leiding van restauratiearchitect Piet van der Sterre werd gerestaureerd. Ook het park werd grondig aangepakt en in gebruik genomen als openbaar wandelpark. Hiervoor werden drie entree’s aangelegd.
Sinds 1972 is Ter Wadding een rijksmonumenten vanwege de hoge cultuurhistorische waarde van het huis uit 1770 en de hoge mate van gaafheid van de hoofdvorm en de kwaliteit van de ornamenten zowel aan de buiten- als aan de binnenkant. Vanwege de samenhang die bij een buitenplaats zo belangrijk is, is in 2010 de waardering aanpast en zijn de overige delen van de buitenplaats ook specifiek beschermd: het gaat hierbij om de parkaanleg, het entreehek, de koetsierswoning en de waterput.
Bron: ‘Ter Wadding’ 2018 – Gemeente Voorschoten.
