Bowlen is in Wageningen nooit echt van de grond gekomen. Kegelen is daarentegen lange tijd – zeker vanaf eind 19e eeuw – een populair en sportief tijdverdrijf geweest en door de jaren heen zelfs door zo’n zeven verenigingen beoefend. Van al deze verenigingen is er vandaag de dag nog één overeind gebleven: De Omsmijters. Onmiskenbaar een zeer toepasselijke naam voor een nog altijd levendige vereniging. Dit kegelgezelschap van studentenvereniging Ceres heeft in de kelder van het sociëteitsgebouw twee kegelbanen in gebruik. Deze hebben volgens traditie geen mechanische hulpmiddelen voor het laten terugrollen en -plaatsen van kegels, zoals bij de sterk geautomatiseerde bowlingbanen wel gebruikelijk is. En in plaats van tien moeten er negen houten objecten worden omgekeild.
De al in 1894 opgerichte studentenkegelclub is overigens niet de eerste kegelvereniging in de stad. In 1885 is er al sprake van kegelvereniging Z.B.G.P. Dit weten we omdat er een reglement uit dat jaar is vastgesteld en bewaard gebleven. De initialen worden hierin niet prijsgegeven maar de naam Zonder Bier Geen Plezier zal er vast niet veel naast zitten. Kegelen en een biertje hijsen gaan blijkbaar prima samen. En dat gebeurt door de Omsmijters in eerste instantie bij de kegelbaan in schouwburg Junushoff, al sinds 1891 in gebruik door kegelclub Z.B.G.P. Deze locatie betreft een in datzelfde jaar aangebouwde pijpenla aan de centrumzijde. Maar vanaf 1962 maken de Omsmijters gebruik van een fonkelnieuwe kegelbaan in het eigen sociëteitsgebouw aan de Generaal Foulkesweg. Een forse renovatie- en uitbreidingsklus heeft een eigen locatie voor de vereniging mogelijk gemaakt. Kegelbanen als die van Ceres zijn nog betrekkelijk zeldzaam in Nederland. Eigenlijk is deze plek dan ook gerust een bescheiden monument van vermaak en ontspanning te noemen.
