De kerk van Beets is een eenbeukige kruiskerk en al sinds de 18e eeuw multifunctioneel!
De kerk bestaat uit een driezijdig gesloten koor, een dwarsbeuk (transept) met vrij korte armen en een schip. Op het westeind van het schipdak staat een houten torentje.
Het bouwjaar van de oorspronkelijke kerk wordt geschat rond 1360, uitgevoerd in hout (vaksteenconstructie) of baksteen en voorzien van een zadeldak met schildeind.
In het begin van de vijftiende eeuw werd het oude kerkgebouw aan de oostzijde uitgebreid met het huidige bakstenen koor. De paalfunderingen bleken ondeugdelijk te zijn en daarom werd het oude kerkgebouw in de tweede helft van de vijftiende eeuw gesloopt. Op deze plaats werd het tegenwoordige transept gebouwd, geheel opgetrokken uit baksteen.
In de late 15de of vroege 16de eeuw is het schip gebouwd, ook van baksteen en veel breder dan aanvankelijk gepland, waarschijnlijk door een aanzienlijke toename van de kerkgaande bevolking.
Gezien de constructie is de toren jonger dan het schip (de torenconstructie doorsnijdt letterlijk de kapconstructie van het schip), waarschijnlijk 16de-eeuws.
Na de reformatie (de eerste Beetser predikant deed in 1576 zijn intrede) werd de kerk ingericht voor de hervormde (‘gereformeerde’) eredienst en werden de specifieke katholieke elementen verwijderd, zoals altaren en beelden..
In de eerste helft van de 17de eeuw werden de beschilderingen op het houten gewelf (van de toen nog ongedeelde ruimte) aangebracht, bestaande uit bloemen en in de koorsluiting een vruchtdragende appelboom.
De kansel dateert van 1655 en staat sinds 1680 op zijn huidige plaats. Rond de kansel werd een doophek (1680) geplaatst. Wanneer precies het schot achter de kansel is geplaatst is onduidelijk maar misschien wel ook in 1680. Zeker is dat het koor in de late 18de eeuw bestond uit twee ruimten, bestemd voor ‘school’ (beneden) en ‘raadhuis'(boven).
In de 19de eeuw, maar vermoedelijk ook al eerder, was er op de verdieping naast de raadkamer ook een ‘kerkekamer’, bestemd voor kerkelijke vergaderingen.
Het huidig aanzien van de kerk wordt in hoge mate bepaald door de grote restauraties in de jaren 1963-1965, 1979-1980 en 1994-1996. De onderhoudskosten rezen in de 20ste eeuw de pan uit, waardoor de kerk eigendom werd van de Stichting Oude Hollandse Kerken (1982).
De Gemeente Zeevang kreeg een eigen gemeentehuis en het voormalig schooltje werd de consistoriekamer.
In 2010-2011 heeft een grote restauratie plaatsgevonden waardoor de kerk haar multifunctionele karakter kon behouden.
