Van de vroegste geschiedenis zijn geen gegevens bekend, maar het vermoeden is dat Wickenburgh op/bij de plek van de Karolingische Westrummerhofstede is gebouwd. In 1300 kwam de naam Westenstein (Westensteyne) als bisschoppelijke leen voor; het was waarschijnlijk van hout gebouwd en stond deels op het huidige eiland in de vijver. In 1381 heet het Wickenburgh nadat waarschijnlijk het toenmalige Westenstein was vernietigd in een strijd tussen de bisschop van Utrecht en de heer van Goye. Hierbij werd ook kasteel Marckenburg gesloopt. In aanvang was het beleend aan de familie van Goilberdinghen en van 1409 tot ±1600 was het via belening in het bezit van de familie van Oostrum. In 1630 is de kanunnik Lubbertus van Westrenen eigenaar. Het huis was een omgrachte dwarshuisboerderij en deels werd het als zomerverblijf verpacht. Eind 17ebegin 18e eeuw kreeg het pand zijn huidige meer classicistische vorm. Rond 1820 is het achterhuis gesloopt.
Uiteindelijk is Wickenburgh in particuliere handen gekomen en in de 1741 via een huwelijk in familie Hattingh aan familie Wttewaall. Die familie is nu nog steeds eigenaar van Wickenburgh.
De oudste afbeelding van Wickenburgh dateert uit 1641. In 1951 is Wickenburgh deels afgebrand, maar Otto Wttewaall heeft de grootte van het pand rond 2000 weer hersteld, waarbij ook deels verduurzamingsmaatregelen zijn doorgevoerd. Bijzonder is dat de 16e -eeuwse ronde duiventoren nog op het terrein aanwezig is.
Wickenburgh heeft nog deels funderingen uit de Middeleeuwen maar met name in de 18e en 19e eeuw is het gebouw ingrijpend verbouwd. Het koetshuis annex de koetsierswoning dateert oorspronkelijk uit de zeventiende eeuw maar is eveneens in de eeuwen daarna diverse malen verbouwd en vergroot. Naast de voor het huis gelegen vijver staat een eind 16e-eeuwse ronde duiventoren.
Tussen 1820 en 1850 onderging de directe omgeving van het huis ingrijpende wijzigingen. Het bouwland achter Wickenburgh werd grotendeels veranderd in een “slingerboomgaard”, een parkachtige aanleg naar voorbeeld van de Engelse landschapsparken, maar dan hoofdzakelijk ingeplant met fruitbomen. Eerder al, tussen 1800 en 1820, had de toenmalige bewoner G. Wttewaall – wiens familie Wickenburgh sinds 1741 in bezit heeft – vanuit zijn botanische interesse diverse exotische bomen rondom het huis geplant.
In 1872 vond opnieuw een wijziging in de tuinaanleg plaats, waardoor het beeld verkregen werd zoals wij dat heden ten dage kennen. De tuin rondom de vijver en het huis werd herschapen in Engelse landschapsstijl.
De laatste 12 jaar is er hard gewerkt om het landgoed weer in oude luister te herstellen. Als laatste grote project is in 2011/12 een deel van het hoofdgebouw gerestaureerd. Tijdens deze restauratie is tevens een gedeelte van het hoofdgebouw, dat in 1951 was afgebrand, in de oude vorm herbouwd.
In het gerestaureerde en herbouwde deel van het hoofdgebouw wordt zaalruimte verhuurd ten behoeve van trouwerijen, vergaderingen, congressen enz. en in het andere deel van het hoofdgebouw (Wickenburgh-oost) is een antiekzaak gevestigd. Meer informatie over de activiteiten op Landgoed Wickenburgh kunt u vinden op www.LandgoedWickenburgh.nl
