In 1367 werd hier door een hoge geestelijke een gasthuis gebouwd. In de 16e eeuw verbouwde men het huis tot 20 kameren voor armlastigen, die o.a. turf en aalmoezen ontvingen. Eind 19e eeuw woonden er zo’n zestig mensen en was het complex zo vervallen, dat er elf woningen werden afgebroken. De negen overgebleven woningen zijn in 1979 overgenomen en hersteld door het Utrechts Monumenten Fonds (UMF). De huizen zijn geschikt gemaakt voor bewoning door één of twee personen, naar hedendaagse maatstaven – met een eigen wc en geen poepdoos – waardoor er nu aangenaam in de binnenstad gewoond kan worden.