Dit rijksmonument van de Apeldoornse architect A.G. Slijkhuis is in 1935 als Meisjesweeshuis gebouwd. Met een architectuur die afwijkt van de monumentale bouw die afwijkt van de overige, meer traditionele bebouwing in de directe omgeving, is het een unieke blikvanger.

Het Meisjesweeshuis vindt zijn oorsprong in een stichting van J.H. van Kinsbergen (1735-1819), de weldoener van landgoed Welgelegen die in 1810 een boerderij bestemt voor onderdak aan acht weesmeisjes. In 1866 wordt aan de huidige Koninginnelaan een nieuw weeshuis gebouwd. Het College van Regenten en Regentessen van het Nederlands Hervormd Meisjes Weeshuis te Apeldoorn laat dit gebouw in 1935 vervangen door het huidige. Het fungeert in de jaren ‘50 als kraamkliniek, daarna als revalidatiecentrum en in 1981 werd het naar plannen van dezelfde architect omgevormd tot kinderdagverblijf.  Sinds 1 april 2018 is hier wooninitiatief Villande gehuisvest, dat ook een locatie heeft in het Sophiahuis.

Het pand heeft een zakelijke bouwstijl die typerend is voor de periode tussen de beide wereldoorlogen: sobere vormgeving, een forse overstekende kap, een portiek met dubbele deuren, en ramen die in ijzer zijn uitgevoerd. Het interieur is sober en degelijk. In het trappenhuis bevinden zich de originele glas-in-loodramen met afbeeldingen die de oorspronkelijke functie van het gebouw verbeelden. De ramen hebben motieven die horen bij opvoeding, ontspanning en opleiding van kinderen: naaimachine, uil, bloemen, tennisracket. De vijf panelen op de verdieping verbeelden een vrouwenfiguur met schaal en wijnkruik, een breiende vrouwenfiguur, een lezend weesmeisje, fruit- en bladmotieven en vogels.