Toen korenmolen De Hoop werd gebouwd voor de dorpen Sint Anthoniepolder en Maasdam werd het malen van graan voor de boeren uit deze dorpen een stuk makkelijker. De dorpen Sint Anthoniepolder en Maasdam hadden namelijk tot de bouw van De Hoop geen korenmolen. Daarom moesten de inwoners van Sint Anthoniepolder met een bootje naar Mijnsheerenland overvaren om hun graan daar te laten malen en de Maasdammers moesten hun graan laten malen op de korenmolen van het nabijgelegen Puttershoek.

In 1822 is door de beurtschipper Jan Tielemanszoon Visser, die in de Sint Anthoniepolder woonde, een geheel nieuwe molen gebouwd in de toenmalige gemeente Sint Anthoniepolder.

Uit bouwsporen is gebleken dat de molen, wegens windbelemmering als gevolg van het toenemen van dijkbebouwing, verhoogd is van het type ‘achtkantige grondzeilerkorenmolen’ tot de huidige ‘achtkantige stellingkorenmolen’. Waarschijnlijk heeft deze verbouwing rond 1850 plaatsgevonden. Na de verhoging werd de molen uitgerust met in totaal 3 koppel stenen hetgeen voor zo’n kleine molen heel behoorlijk was.

Naast het malen van graan, maalde de molen ook voor andere doeleinden. Bijzonder is dat de molen in de Eerste Wereldoorlog een lintzaag-machine had. Deze machine werd door de wind aangedreven en zaagde hout voor de kachel.  In de jaren rond 1920 had de molen een elektrisch aangedreven mengketel. Daarmee werd mengvoeders geproduceerd. Door de elektriciteit concurreerde de molen met de motor-maalderijen. Na de Tweede Wereldoorlog ging het moeilijk met de molen een haar maalderij. De productie nam af en de molen kwam omstreeks 1950 tot stilstand.  Gelukkig is Stichting Molens Hoeksche Waard met haar vrijwillige molenaars actief en kunt u de molen, net als verschillende andere molens, bezoeken!