Dit houten huis dateert uit het midden van de 18de eeuw. De regentenkamer werd rond 1800 toegevoegd. Op deze plek stond in de 17e eeuw een ‘Aalmoeseniershuys’, een thuis voor kinderen, behoeftige weduwen en ouden van dagen. Toen in 1733 het Rijper weeshuis werd opgeheven verhuisden de wezen naar de Tuingracht. Vanaf dan heet het ‘Gemeene wees- en armenhuis’ tot het met de invoering van de Algemene Bijstandswet in 1965 zijn functie verloor. Daarna werd het zuigelingen- en consultatiebureau. Van 1938 tot 1960 herbergde de eerste verdieping de historische collectie van het Oudheidkundig Genootschap De Rijp, de voorloper van het huidige museum. Bij de restauratie en nieuwbouw (2003) werd het museum uitgebreid met o.a. een depot. Op veel plekken is de oorspronkelijke houten constructie nog duidelijk zichtbaar.
Het museum vertelt over de rijke historie van het Schermereiland, zijn karakteristieke huizenbouw en zijn zeevarende bewoners. De arme veengrond dreef hen het water op naar de Sont, haringen en walvissen. Thuis verdienden reders, kooplui, touwslagers, kuipers en andere ambachtslieden hun brood met de scheepvaart.
Bouwperiode/-jaar en stijl:
18de eeuw, de regentenkamer werd rond 1800 toegevoegd.
Blikvangers, wetenswaardigheden:
- Donkergroene houten pui met wit ‘windbord’ en in de nok een sierlijk gesneden ‘makelaar’.
