De Duizelse toren is een overblijfsel van de middeleeuwse Sint Janskerk.  Er wordt aangenomen dat de bouw van deze kerk omstreeks 1450 klaar was. Na 1648 kwam de Rooms-Katholieke parochiekerk in protestantse handen, totdat in 1798 de parochiekerk werd teruggegeven. Op 9 november 1800 zorgde een storm ervoor dat de spits van de oude kerk bezweek. Het neerstortende puin aan de rest van het kerkgebouw een enorme schade aan. De kerk werd in 1822 op de oude grondslagen herbouwd maar is in 1927 weer afgebroken.

De toren zelf is een bakstenen bouwwerk uit de tweede helft van de 15e eeuw, met haakse steunberen, die, evenals de romp, met rondbogige spaarvelden, waarin driepassen, versierd zijn. De toren is bijzonder vanwege de metseltekens die tijdens de bouw zijn aangebracht. Zo zie je onder andere maalkruisen op diverse plekken, maar ook een kasteeltoren, een zeer zeldzaam metselteken. Een uitleg voor deze tekens is er niet, maar regelmatig probeert men ze te verklaren in artikelen proefschriften. Volgens een oud volksverhaal is de toren gebouwd door kabouters.

In de toren staat een eikenhouten klokkenstoel met drie jukken, rechte houten luidassen met verhoogstukken en luidarmen. De stoel is voorzien van gehakte merken en gedateerd: ANNO 1741.