Waar nu de R.K.kerk St. Johannes de Doper staa, stond vroeger het eerste Dominicanesserklooster (Witte Zusters) van de Lage Landen. Het klooster werd in 1399 gesticht door Willem van Abcoude, heer van Duurstede.

De Witte Zusters bleven er tot 1604. Vervolgens werd in 1640 het klooster afgebroken. Pas na de Franse Tijd kwam het terrein weer in handen van de R.K.kerk. In 1826 begon de bouw van een nieuwe kerk die gereed kwam in 1834. Eerder had hier een 19de-eeuwse waterstaatskerk gestaan en daarvoor een middeleeuws vrouwenklooster. Door de bouw van het torentje op de kerk kreeg dit godshuis de bijnaam de Peperbus. In 1907 werd de kerk uitgebreid met een nieuw koor en dwarsschip in neogothische stijl: het aan St Jan Baptist gewijde neogotische kerkgebouw is samengesteld uit een koor en dwarsschip uit 1907 van architect W. te Riele Gzn. en een schip en westtoren uit 1937 van A. Vosman.

De kerk telt 850 zitplaatsen.