In 1781 werd een kerk gebouwd achter de pastorie, woonhuis van prof. Theo Otto, waardoor deze kerk niet van de straat af zichtbaar was en het karakter had van een schuilkerk. Toen men in 1838 wilde uitbreiden kon dit alleen naar de Oliestraat toe. Daartoe werd de pastorie afgebroken en kwam er een nieuw kerkschip met classicistische voorgevel en een koepeltorentje. We noemen dat Waterstaatsstijl, omdat ingenieurs van Waterstaat in opdracht van het ministerie van Eredienst een aantal kerken bouwde, nadat alle religies openlijk beleden mochten worden door nieuwe wetgeving. In 1939 werd het schip vergroot, omdat het te klein geworden was. In 1942-1946 zijn door de Limburgse kunstenaar Eugene Laudy een aantal muurschilderingen aangebracht. In 1969 is het priesterkoor aangepast aan de nieuwe liturgie opvattingen.