Het ontwerpen en bouwen van de kerk viel grotendeels samen met het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965), waarin veel hervormingen in de kerk werden doorgevoerd.

Er werd uitgegaan van een zeshoek waarin één van de assen de voornaamste kon worden. Dit werd ruimtelijk ondersteund doordat de kap alleen maar over “de as” symmetrisch is. De zes vlakken van de kap verlopen van hoog naar laag, als het ware de aanwezigen omvattend. Voordat deze vlakken in de top samenkomen, zijn ze verticaal omgebogen en vormen een grijpend gebaar naar het licht