In oktober 1888 is er opdracht gegeven om een kerk met bijbehorende pastorie in neogotische stijl te realiseren. Twee jaar later is de kerk ingewijd door de Bisschop van Haarlem. De pastorie is door dezelfde architect ontworpen.
In de kerk staan nog de onderbouw van het hoofdaltaar uit 1890 waarin zich de relikwieën van Fortunatus en Placidus bevinden. Dit vroegchristelijk gebruik herinnert aan de beginjaren toen de eucharistie op de graven der martelaren gevierd werd. Later (Middeleeuwen) verbeelden de relieken de kracht van de gestorven heilige.
In de kerk bevindt zich ook de (originele) preekstoel uit 1894 met reliëfs van Petrus en Paulus. Op de kruispijlers, op de kruising van transept en schip, zijn acht beelden onder baldakijnen geplaatst. Twee daarvan zijn de houten beelden van Petrus en Paulus, die afkomstig zijn uit de voorganger van deze kerk (een schuilkerk te Randenburg).
Herman Walstra schilderde de kruiswegstaties op de gepleisterde zijwanden in 1938. In 1935 maakte hij de schildering in de westelijke zijkapel van het koor. Buiten bevindt zich het Heilige Hartbeeld (1933) dat ook door Herman Walstra is gemaakt. Het beeld toont een staande Christusfiguur, gekleed als Christus Koning.
De banken in de kerk zijn net voor of na de Tweede Wereldoorlog in de kerk geplaatst. Ook het glas-in-lood is vernieuwd in deze periode.
