Het oude stadhuis domineert door zijn plaatsing en architectuur de Grote Markt. Het gebouw is van oorsprong zestiende-eeuws maar werd na een brand in 1614 herbouwd in een rijke ‘Hollandse Renaissance’ stijl met speklagen, muurankers en de bijzondere topgevels. Het huidige gevelbeeld is het gevolg van een verbouwing in 1782, toen er om het gehele gebouw nieuw muurwerk werd gezet, waarbij de vensters een strakke natuurstenen omlijsting kregen met forse sluitstenen.
Het interieur draagt de sporen van de geschiedenis. In de grote vergaderzaal bleef bij een verbouwing in 1925 een monumentale barokke schoorsteenmantel met schoorsteenstuk gehandhaafd. Het schilderij van Dionys van Nijmegen uit 1747 verbeeldt drie putti rond een tuinvaas. Dit lieflijke tafereel past uitstekend bij het gebruik als trouwzaal, maar het is onduidelijk wat de vroedschap in de achttiende eeuw hier voor lessen uit kon trekken. Wat dat betreft is de grisaille van Mattheus Terwesten uit 1744 een echte ‘spiegel’ voor goed bestuur. Zijn schilderij is afgeladen met symbolische verwijzingen naar bestuur en rechtspraak, zoals de weegschaal en het zwaard van Justitia, de fasces en het wetboek.