Geschiedenis 1643-Tweede Wereldoorlog
In een resolutie van de Raad van State van 24 juli 1643 werd aan Bartholomeus de Vos toestemming voor de bouw van een molen op deze plaats gegeven. Vroeger werd er ƒ 15,- windrecht betaald.
Het ingehakte jaartal 1818 in de console op de borstnaald onder de windpeluw verwijst naar de herbouw nadat de molen in dat jaar omwoei; de molen werd herbouwd met bruikbare onderdelen van de verongelukte molen.
Tot 1963 is hier uitsluitend op windkracht gemalen. Na J. de Haas werd A.L. Basting eigenaar; die verkocht zijn molen in 1861 aan J. Adriaanse. In 1873 nam A.A. Brevet de molen over en vertrok Adriaanse naar de Oranjemolen in Vlissingen.
P. de Bruyne Jzn. nam in 1891 de molen van Brevet over; in 1909 werd W.J. Visser eigenaar. Diens zoon werd in 1931 voor 2/3 deel moleneigenaar en moest 1/3 laten aan de heren P. van Grol en I. Voogdt.
Tweede Wereldoorlog-2000
De molen overleefde de Tweede Wereldoorlog, zij het zwaar beschadigd. Het herstel van 1948 ging met veel ‘kunst en vliegwerk’ gepaard en was bepaald niet nauwkeurig. Maar dat was toen ook niet het doel: men wilde de molen weer in bedrijf krijgen en dat lukte. Het koppel 15der blauwe stenen werd toen, tezamen met het achterste bovenwiel, verwijderd. Wat overbleef was een koppel 16der kunststenen, aangedreven door een tweedehands bovenwiel, afkomstig van de standerdmolen in Lamswaarde. De in 1948 aangebrachte fokwieken met remkleppen op de buitenroede werden in 1965 verwijderd.
In 1982/83 werd de vervallen molen grondig opgeknapt, waarbij veel zaken uit het verleden ongedaan werden gemaakt.
2000-heden
Helaas ging de conditie toch weer snel achteruit: in 2000 was het noodzakelijk een houten onderstempeling aan te brengen, in afwachting van een grondige restauratie.
Met een nieuwe restauratie werd in 2002 begonnen; 17 mei 2003 werd de molen geopend na een ingrijpende restauratie; hierbij is de situatie van voor 1948, inclusief pelsteen, hersteld. De beide steenschijven zijn opvallend conisch van vorm.
Beschrijving
De gietijzeren bovenas zit vrijwel ‘ingepakt’ en draait in een houten hals’steen’ met bronzen lager. Toenmalig eigenaar A.A. Brevet liet zijn naam op de as meegieten. De as moet dus tussen 1873 en 1891 hier zijn aangebracht. Het vermoeden bestaat, dat dat al rond 1874 is geweest: de toen gebouwde molen van Zuidzande heeft een as die vrijwel gelijk is aan die van Retranchement.
Deze kleine standerdmolen is met zijn twee bovenwielen en drie koppel stenen erg vol; er is bepaald gewoekerd met de ruimte!
