Dit statige woonhuis uit 1905, waarvan de architect onbekend is, maakt deel uit van een uitbreidingsplan van begin vorige eeuw. Met de komst van de Rijkslandbouwschool en de groei van de industrie is eind 19e eeuw dringend behoefte aan bouwlocaties ontstaan. De stad breidt hiertoe in oostelijke richting uit. Langs de Veerstraat en Veerweg verschijnen veelal arbeiderswoningen. Bergopwaarts is er ruimte voor de welgestelde burger. Daar verrijzen in eerste instantie fraaie herenhuizen langs de lommerrijke Rijksstraatweg, de latere Generaal Foulkesweg.
Voor een uitbreidingsplan aan de zuidzijde van de Generaal Foulkesweg koopt NV Nationaal Grondbezit uit Den Haag in 1902 een perceel van 1,77 hectare op. Hier is tussen de Wilhelminaweg en de tuin van Hinkeloord een terrein beschikbaar om een chique villapark te realiseren. Het ontwerp hiervoor toont een lange lus richting bergrand en rivier met daarlangs ruime bouwkavels. In aanvang is aan het eind van de lus ook een aanzet tot een verbindingsweg richting Wilhelminaweg ingetekend. Maar deze is nooit verwezenlijkt. Wel gerealiseerd is deze prachtige villa, als eerste zelfs van het uitbreidingsplan. Het perceel is als lege kavel uitgegeven wat vrij opmerkelijk is want op de meeste kavels laat de projectontwikkelaar zelf villa’s bouwen om deze vervolgens aan particulieren te verkopen.
Wat opvalt aan Nassauweg 22 zijn onder meer de wolfseinden, de kort afgeplatte dakvlakken in de daken, typerend voor de chaletstijl. Maar de gevels in rode baksteen zijn voorzien van (oorspronkelijk) doorlopende horizontale spekbanden, weer kenmerkend voor de neorenaissance. Ook de pirons, de staande versieringen op de uiteinden van de nok, wijzen die richting uit. Het geheel is smaakvol en de ligging van de villa ronduit prachtig. Vanuit de serre aan de achtergevel, met gave bovenlichten van glas-in-lood, is er een mooi uitzicht op de uiterwaarden en de Rijn.