Deze woning uit 1950, naar ontwerp van de modernistische architect R. Romke de Vries, is gebouwd op een bunker uit WOII. In het ontwerp is een sterke relatie gelegd tussen exterieur en interieur. De overgang tussen binnen en buiten wordt geminimaliseerd door een grote glaswand tussen huiskamer en terras, die geheel weggeschoven kan worden.
De tuin kent aan de achterzijde grote hoogteverschillen. Het dak van de aanbouw van de bunker is bedekt met aarde en gras en draagt – door het ontstane hoogteverschil – bij aan de plasticiteit van het ontwerp.
Om alle niveaus te kunnen bereiken zijn in de betrekkelijk smalle tuin naast de trap naar de hoofdentree nog vier trappen opgenomen. Zowel aan de straatzijde als in de achtertuin is gebruik gemaakt van lage bakstenen muurtjes. In het laagste gedeelte bevindt zich de plantenvijver.
Alleen de tuin is toegankelijk.