In 1913 kocht de Apeldoornse notabele P.J. Eerdmans Paschlaan nr. 13. Hij liet de villa uit 1877 slopen en vervangen door een aanzienlijk groter herenhuis. Hiervoor contracteerde hij architect/aannemer/timmerman W.G. Wiepking, die aan de overkant aan de Paschlaan zijn werkplaats en woning had.
Het pand is ontworpen in de zogenaamde nieuw historiserende stijl waarbij wordt teruggegrepen naar bouwstijlen van rond 1800, gekenmerkt door statige symmetrie. Tegelijkertijd werd het een modern huis, met kolenkachels in alle kamers en als een van de eerste in Apeldoorn met spouwmuren.
Twee maanden na de eerstesteenlegging brak de Eerste Wereldoorlog uit. Hoewel Nederland neutraal bleef, ontstonden er tekorten aan bouwmaterialen en vaklui. Voor de villa aan de Paschlaan betekende dit een noodplafond van zachtboard (er waren immers geen Italiaanse stukadoors) en een vloerbedekking van een soort linoleum i.p.v. houten parket. Deze als tijdelijk bedoelde noodgrepen bleven onveranderd door het vroegtijdig overlijden van de heer Eerdmans in 1918.
De huidige bewoners kochten het huis in 2001 van Mr. Titia Trijntje Eerdmans, die er als jong meisje op 16 mei 1914 de eerste steen heeft gelegd en er haar hele leven is blijven wonen. Het huis is qua indeling en details nog hetzelfde als waarin Titia Trijntje is opgegroeid.
De afgelopen vijf jaar hebben de bewoners het Rijksmonument verduurzaamd. Met zoneregeling, spouwmuurisolatie en vacuümglas is het energiegebruik meer dan gehalveerd.
