De Vredeskerk is in 1949 door de Nederlands Hervormde Gemeente in gebruik genomen. Hiermee was de kerk een van de eerste nieuwe protestantse kerken die in de wederopbouw na de oorlog in gebruik is genomen. Het gebouw is een ontwerp van Architect G. van Hoogevest. De vormgeving van de kerk is ontleend aan de traditionele basiliek met aan de oostzijde dwars op de lengte-richting van de hoofdruimte een soort van pseudotransept.

De kerk is opgetrokken in grote rode baksteen. De hoofdingang bestaat uit drie getoogde portieken met dubbele deuren, geaccentueerd met grijsbruine baksteen. Erboven is een rondboogvenster aangebracht. De gevel wordt bekroond door een opbouw met een luidklok. De eenvoudige traditionele bouwtrant en het gebruik van baksteen zijn kenmerkend voor de bouwstijl van de Delftse school.

Het interieur zorgt met de dragende spanten in combinatie met de metselwerkgevels en het plafond voor een ingetogen en serene sfeer. De ruimte biedt gelegenheid voor 600 zitplaatsen. Een belangrijk aspect in het interieur is het orgel. In 2020 heeft de Vredeskerk haar ‘nieuwe’ orgel in gebruik genomen. Het orgel is in 1961 gebouwd voor de Immanuëlkerk in Utrecht door de gebroeders Van Vulpen.