De Westberg is Wagenings landschap dat velen tot de verbeelding spreekt. Met zijn graanvelden, monumenten en vergezichten tot ver in de Betuwe, is de berg dan ook aantrekkelijk Wagenings erfgoed. Met de fraaie arboreta Belmonte en De Dreijen als nabije buren is de Westberg in goed botanisch gezelschap. Grofweg ligt het terrein tussen de Westbergweg en de Holleweg in, ten noorden door de Generaal Foulkesweg en ten zuiden door Onderlangs begrensd.
Vele percelen op de Wageningse Berg, waaronder op de Westberg, zijn in de 17e eeuw in eigendom van de illustere burgemeester Lubbert Adolph Torck (1687-1758). Door erfenis komt dit gebied later in handen van Thierry Juste baron de Constant Rebecque de Villars (1786-1867). Hij laat ten oosten van de Westberg park Belmonte aanleggen in Engelse landschapsstijl inclusief een prachtige villa (in WOII jammerlijk verwoest). De westzijde van de berg blijft (deels) in gebruik als akkerland. Op het aangrenzende bosperceel verrijst na het overlijden van de baron een particuliere begraafplaats voor de adellijke familie, direct naast de tufstenen fundamenten van een vroegmiddeleeuwse kapel. Deze middeleeuwse ruïne is samen met de begraafplaats en gedenknaald uit 1894 – ter nagedachtenis van de stichter van het landgoed Belmonte – door twee stevige hekwerken omringd. Begraafplaats en ruïne staan aangemerkt als rijksmonument. Naast dit bovengrondse erfgoed geldt de Westberg zelf als archeologisch zeer waardevol terrein, met restanten van een eerste Wageningse nederzetting. Hij geniet eveneens een monumentale status en is al vele eeuwen in gebruik als akkerland. Sinds 2017 is Graangeluk er neergestreken op initiatief van schrijver – en inmiddels ook akkerbouwer – Marcel van Silfhout, die oude granen en gebruiken op het Westbergveld doet herleven. Aalter troshaver en Veluws Kruiprogge staan er sindsdien gebroederlijk zij aan zij met inheemse akkerkruiden.
