Willibrord persoonlijk zou omstreeks 720 op deze plaats een houten kerkje hebben gebouwd. In de 12de eeuw werd begonnen met de bouw van een kerk in tufsteen, waarvan nog delen in het schip zichtbaar zijn. Omstreeks 1200 werd de romaanse toren gebouwd, die in de 15de eeuw werd verhoogd in gotische stijl. In die tijd kwam ook het dwarsschip tot stand. Na de verwoesting in 1573 werd alleen het schip herbouwd; de resten van het koor werden in 1765 gesloopt. Het  houten tongewelf dateert van 1843. Het interieur bevat onder meer herinneringen aan de heren van Cats van Ter Coulster (kroonluchters, portaalhek, lezenaars en nu gesloten grafkelder). Sinds 2020 is ook één van de hier gevonden sarcofagen in de kerk te bezichtigen. Er zijn twee orgels: een 18de-eeuws balustradeorgel met een in 1966 vernieuwd binnenwerk en een vroeg 19de-eeuws kabinetorgel. Tegen de kerkhofmuur bevindt zich de Willibrordusput, die in zijn huidige vorm waarschijnlijk nog laatmiddeleeuws is. Ook een gedeelte van de oude begraafplaats rond de kerk wordt zorgvuldig in stand gehouden en is een bezoek waard. De Stichting Witte Kerk Heiloo streeft ernaar om de kerk voor een breed publiek open te stellen, onder het motto “De Witte Kerk is van ons allemaal!”

Inlichtingen: www.wittekerk-heiloo.nl