Het Van de Perrehuis is een prachtig stadspaleis met een kenmerkende vorm en vele mooie details. Als vanaf 1316 stond hier bebouwing; een kapel en woonhuis van de commanderij van de Duitse orde, een geestelijke ridderorde. Zij verspreidden het rooms-katholieke geloof en verlieten het pand met de reformatie in 1574. In 1581 werd het in gebruik genomen als woonhuis, na Anna van Bourgondië door de familie Reigersberg en vervolgens kwam het door een erfenis in handen van Jacoba van den Brande.

Zij was getrouwd met Jacob Adriaan van de Perre. Dit echtpaar gaf de Antwerpse architect Jan Peter van Baurschet de Jonge de opdracht om ‘de commanderij’, zoals zij dit huis noemden, te verbouwen. Hierbij kreeg het zijn kenmerkende uiterlijk. De van de Perres woonden hier voornamelijk in de winter, in de zomer bewoonden zij kasteel Westhove. In 1838 werd het huis te koop gezet. De nieuwe bestemming was de huisvesting van het provinciaal gerechtshof, later de arrondissementsrechtbank. In de Tweede Wereldoorlog is de binnenstad van Middelburg grotendeels verwoest maar het Van de Perrehuis bleef ongedeerd. Bij een restauratie in 1954 verrees de rechtervleugel aan het pand, onder leiding van de Middelburgse wederopbouwarchitect ir. H. De Lussanet de la Sablonière.

In 1995 verhuisde de rechtbank. Er vond een restauratie en verbouwing plaats waarbij dit gebouw zoveel mogelijk in originele staat hersteld is. Daarnaast verrees er een modern gebouw. Het werd uitgevoerd door de architectencombinatie bestaande uit de architectenbureau’s Verlaan & Bouwstra (restauratie) en Benthem-Crouwel (nieuwbouw). Sinds 2000 is hier het Zeeuws Archief gehuisvest.